Görme Engelli Bir Kediyle Yaşamak01-06-2015

Kedianasi.com’daki ikinci yazım ve yine heyecanlıyım :) Size 20 kedimden biri olan Mırmır’dan bahsedeceğim… Mırmır’ım görme engelli bir kedi. Onunla sosyal medyada “yuva arıyor” ilanını görerek tanıştım. O zamanlar kedi nüfusumuz 4 kadardı. Fotoğrafı gördüğüm anda “bu kediyi kimse almak istemez” diye düşündüm. İlan fotoğrafında çok kötü bir vaziyetteydi. Birkaç gün twitter, facebook Allah ne verdiyse ilanları deli gibi paylaşıldı. Sonunda dayanamayıp barınak yetkilisi ile görüştüm ve kediyi almak istediğimi söyledim. Babamla beraber barınağa koşarak gittik diyebilirim. Mırmır, aynen fotoğraflarında gözüktüğü gibi kötüydü. Zatürre geçirmiş, burnu ve görmeyen gözleri akıntılı, pis, zayıf ve tüm başına gelenlere inat inanılmaz sevgili dolu bir kediydi. Kucağıma aldığım anda adının hakkını vererek mırıldanmaya ve kafasını boynuma yaslamaya başladı.

Mırmır’ımızı alıp eve geldik. Her şey güzel fakat kör kedilerle ilgili hiçbir bilgim yoktu. Bir sürü veteriner görüşmesi, muayeneler, internetten deli gibi araştırmalar sonucunda kör kedilerin nasıl yaşayabileceği ve nelere ihtiyaç duyduğu konusunda bolca bilgi edindim.

Öncelikle görme engelli bir kedi yeni evine geldiğinde ufak bir odaya veya alana yaşam bölgesi yapmak gerekiyor. Maması, suyu, kumu ve yatağı birbirine yakın yerlerde olmalı. Kedilerin görme kadar işitme, dokunma ve koklama duyuları da son derece güçlüdür. Fakat yeni ve yabancı bir ortama alışma süresi görme engelli bir kedi için elbette biraz daha zaman gerektiriyor. Bir süre sağa sola çarparak ve temkinli olmaya çalışarak yürüyorlar. Zamanla evin diğer ortamlarına da küçük ziyaretler yapmaya ve gezmeye başlayabilirler. Bu ziyaretleri esnasında yanında olmanız gerekiyor, yollarını kaybettiklerinde sizden açıkça yardım istiyorlar. Evinize zamanla öyle bir alışıyorlar ki, dolabın üstüne nasıl çıktığına, camın kenarına oturup dışarıyı izliyormuşçasına durmasına akıl erdiremiyorsunuz.,, Diğer kedilerle uyumu ise tamamen kedinin kişiliğiyle alakalı oluyor.

 Sokakta yaşayan kedilerin büyük çoğunluğu gözlerini daha bebekken kaybediyor. Hastalık neticesinde gözler iltihaplanıyor ve kısa sürede (bu kısmı yumuşatmak durumundayım) yok olup gidiyor. Mırmır bize geldiğinde gözleri olmamasına rağmen göz kapakları açıktı ve sürekli akıntı halindeydi. Araştırmalarımız neticesinde ameliyat olması gerektiğini öğrendik. Ameliyattan sonra göz akıntısıyla beraber burun akıntısı da zamanla bitti. Yani görme engelli çocuğunuzun göz muayenesi olması çok çok önemli.

Mırmır zaman içerisinde fotoğraflarda gördüğünüz gibi bir topaç oldu çıktı. Şu an gayet sağlıklı ve enerjik bir kedi. Eve gelen misafirlerimiz ilk planda gözlerinin görmediğini kesinlikle anlamıyor. Bizim bile halen “bu ne biçim kör ya, görüyor bu bizi kandırıyor” dediğimiz anlar sıkça oluyor :) 

Sonuç olarak sokaklar engelli kediler için son derece tehlikeli, ev ortamı ise bir o kadar sağlıklı ve huzurludur. Beraber geçireceğiniz her an mutluluk ve sürprizlerle dolu olacaktır. Eğer bir “kedi evlat edinmek istiyorum” diye düşünüyorsanız engelli kedilere öncelik verebilirsiniz. Zaten bir kedi anası/babası olanlar da çocuklarına engelli bir kardeş getirebilirler.

Her eve bir engelle kedi diyorum ve hepinize sevgilerimi yolluyorum.

Etiketler: ,

Yorum Yaz
Copyright © 2014. All rights reserved. Alev Durmuşoğlu